U bent welkom voor een vakantie op ons voormalig eiland Noord-Beveland..
Categorie: natuur
Kamperland, gelegen in Nederland, biedt een scala aan natuurlijke schoonheden en activiteiten voor liefhebbers van het buitenleven. Van watersporten op het Veerse Meer tot wandelingen in natuurgebied de Schotsman, er is voor ieder wat wils.
Bezoekers kunnen ook de indrukwekkende Oosterscheldekering verkennen of fietsen langs de Zeeuwse kust. Voor een unieke ervaring is er Deltapark Neeltje Jans, waar men kan leren over de deltawerken en de watersnoodramp van 1953.
Wonen in Kamperland, gelegen in Zeeland, kan om verschillende redenen aantrekkelijk zijn. Hier zijn 2 voordelen op een rij:
Natuurlijke schoonheid en rust
Kamperland ligt vlak bij het Veerse Meer en de Noordzeekust, ideaal voor watersport, strandwandelingen en ontspanning. Zeeland staat bekend om zijn rustige leefomgeving, met weinig verkeersdrukte en veel ruimte om te wonen en te leven.
Betaalbare woningen
De gemiddelde vraagprijs voor een woning in Kamperland is ongeveer €472.000, met een gemiddelde prijs per m² van €3.6492. In vergelijking met de Randstad zijn huizen in Zeeland vaak veel goedkoper, waardoor je meer waar voor je geld krijgt.
Wolphaartsdijk ontleent zijn naam waarschijnlijk aan ene Wolfaert.
Tot 1809 is Wolphaartsdijk een eiland, door de Schenge gescheiden van Zuid Beveland.
wolphaartsdijk
Oorspronkelijk waren er drie centra op het eiland Westkerke, Oud Sabbinge en Oostkerke. Westkerke verdwijnt in 1377 definitief onder water.
De naam Wolphaartsdijk gaat, na de inpoldering over op het dorp Oostkerke.
Wolphaartsdijk, een dorp in de gemeente Goes in de Nederlandse provincie Zeeland, heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. Oorspronkelijk gelegen op een eiland, was het gebied omgeven door waterstromen zoals de Zuidvliet en de Zandkreek, en overleefde het grote overstromingen in 1287.
Het dorp heeft belangrijke historische gebeurtenissen doorstaan, waaronder de Sint-Clemensvloed in 1334 en de Allerheiligenvloed in 1570, die het landschap drastisch veranderden. Door de eeuwen heen heeft Wolphaartsdijk zich ontwikkeld, met de bouw van de Nicolauskerk na 1860 als een opmerkelijk voorbeeld van de lokale architectuur en gemeenschapsgeest.
De Allerheiligenvloed van 1570 was een van de meest verwoestende overstromingen in de Nederlandse geschiedenis, met een geschatte 20.000 doden en wijdverspreide vernietiging. Deze ramp vond plaats op een cruciaal moment tijdens de Tachtigjarige Oorlog, waardoor de belastinghervormingen van Alva mislukten en de onvrede onder de bevolking toenam. Het markeerde ook het ontstaan van het Verdronken Land van Saeftinghe en het verdwijnen van het eiland Bosch.
De watersnoodramp van februari 1953 is de basis geweest voor het ontstaan van het Veerse Meer (Vroeger het Veerse Gat). De zeewerende dijken bleken toen te zwak en te laag om een hevige noordwesterstorm te trotseren. Vele inwoners lieten het leven in het kolkende koude water en de ravage was onvoorstelbaar groot.
Om dergelijke rampen in de toekomst te voorkomen werd het Deltaplan opgesteld. De zeegaten die tot ver in het land doordrongen werden afgesloten met dammen.
Zo ook het getijdenwater dat bij Veere en Kats vrij naar binnen stroomden en zijn weg vond tussen de eilanden Noord-Beveland, Wolphaartsdijk en Walcheren.
Na de afsluiting in 1961 ontstond een binnenmeer. Nietzout en niet zoet maar ergens er tussenin; het werd brak water. Eigenlijk was een zoet meer gepland maar omdat de Oosterschelde uiteindelijk een zout (zij het gedempt) getijdenwater werd was een zoet Veerse Meer mogelijk.
Het Meer wordt enige malen per jaar ververst met zout Oosterschelde water en de omliggende polders lozen er zoet water in. Het waterpeil werd ook afgestemd op de landbouwafwatering van de omliggende polders. Daarom is het peil in de winter 70 cm lager dan in de zomer.
Dit is eigenlijk tegennatuurlijk want in de winter valt immers het meeste regenwater.
Welke route je ook neemt in Zeeland, de open, panoramische landschappen zijn indrukwekkend. Het karakter van het landschap wordt voor een groot deel bepaald door akkerbouwbedrijven.
Steden, dorpen en de industrie nemen de nodige ruimte, maar een steeds groter deel van de provincie is natuurgebied. Al met al, de provincie is erg populair bij fietsers en wandelaars.
Ruiterpaden en skeeler routes bieden de mogelijkheid om ontspannende activiteiten uit te voeren en, met al zijn water, is Zeeland natuurlijk, een paradijs voor watersporters. Niet alleen kunnen zeilers en surfers hun hart ophalen op de open kustwateren, maar roeien en kanoën zijn ook mogelijk.
De onderwaterwereld van de Oosterschelde en de Grevelingen trekt een groot aantal duikers uit binnen en buiten Nederland. De Zeeuwse kust is 600 km lang zodat er altijd een rustig plekje op het strand of water is, zelfs op de drukke dagen.
